| ΑΕΡΟΛΕΣΧΗ ΑΘΗΝΩΝ "ΔΑΙΔΑΛΟΣ" |
| Σωματείο Μέλος της Ελληνικής Αεραθλητικής Ομοσπονδίας |
| Welcome to the Athens "Daedalus" Ultralight Flying Club |
| ©2006 Αερολέσχη Αθηνών "Δαίδαλος" Το σύνολο του περιεχομένου του www.athensdaedalus.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου |
 | |  | |  | |  | |  | |  | |  |
Πληροφορίες για τα Μέρη Κοντά στην Αερολέσχη Μας
Η Λιβαδειά
Η Λιβαδειά -πρωτεύουσα του νομού, με 19.295 κατοίκους- έχει
συνδέσει το όνομά της, σύμφωνα με τη μυθολογία, με τον Αθηναίο
ήρωα Λέβαδο. Χτισμένη στους πρόποδες του Ελικώνο, ήταν γνωστή
από την αρχαιότητα για το περίφημο μαντείο του Τροφωνίου Δία.
Σήμερα σώζονται ερείπια. Αποτέλεσε μια από τις πόλεις της Βοιωτικής
Ομοσπονδίας τον 8ο αι. π.Χ. Κυριεύτηκε από το Λύσανδρο το 395 π.Χ.
και λεηλατήθηκε αργότερα από τον Αρχέλαο. Τον 9ο αι. έγινε
πρωτεύουσα του Θέματος «Ελλάς». Στην περίοδο της Φραγκοκρατίας
(14ος αι.) οι Καταλανοί έχτισαν στο λόφο το κάστρο που διατηρείται
ως σήμερα. Το 1460 την κατέλαβαν οι Τούρκοι. Στην Επανάσταση του
‘21 ήταν από τις πρώτες πόλεις της Ρούμελης που ξεσηκώθηκε, με
αρχηγό τον Αθανάσιο Διάκο, που λευτέρωσε την πόλη. Ενσωματώθηκε
στο νέο ελληνικό κράτος στις 8 Φεβρουαρίου 1829. Αποτελεί
σημαντικό αγροτικό και εμπορικό κέντρο με κύριο προϊόν το βαμβάκι,
που καλλιεργείται στην αποξηραμένη λίμνη Κωπαϊδα. ΄Εχει αξιόλογη
βιοτεχνία βαμβακερών νημάτων. Αξιοθέατα αποτελούν: Στην τοποθεσία
Κρύα, στο βόρειο τμήμα της πόλης, οι πηγές που ταυτίζονται με τις
αρχαίες πηγές της Λήθης και της Μνημοσύνης (αναφέρονται από τον
Παυσανία). Ελάχιστα θεμέλια και πενιχρά υπολείμματα από το ιερό του
Δία και το μαντείο του Τροφωνίου έχουν εντοπιστεί στο όρος του
Προφήτη Ηλία. Στην κορυφή του υπάρχει το μεσαιωνικό κάστρο, από
το οποίο διατηρούνται περίβολοι και προμαχώνες.
(από το www.e-city.gr)
Η Αλίαρτος
Βαμβακοπαραγωγικό κέντρο, έδρα του Οργανισμού Κωπαϊδας, απέχει
22,5 χλμ ΝΑ από τη Λιβαδειά και έχει 4.633 κατοίκους. Το όνομά της
προέρχεται από την ομώνυμη αρχαία πόλη, πατρίδα του Κέκροπος και
της Αλκμήνης. Ιδρύθηκε από τον Αλίαρτο, γιο του βασιλιά της Θήβας
Θέρσανδρου. ΄Ηταν πλούσια πόλη από την παραγωγή της πεδιάδας
όπου είχε κτιστεί. Κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. έκοψε δικά
της νομίσματα. Το 480 π.Χ. καταστράφηκε από τους Πέρσες. Αργότερα
ξανακτίστηκε και πήρε μέρος στο Κοινό των Βοιωτών. Στην Αλίαρτο
πέθανε ο μάντης Τειρεσίας και επίσης εδώ σκοτώθηκε το 395 π.Χ. ο
Λύσανδρος, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους
Σπαρτιάτες. Το 171 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν την πόλη και
αιχμαλώτισαν τους κατοίκους της. Οι κάτοικοι φημίζονται σαν
κατασκευαστές αυλών -τους έφτιαχναν με καλάμια από την Κωπαϊδα.
Σώζονται ερείπια της παλιάς ακρόπολης, τμήμα του πολυγωνικού
τείχους με τον πύργο του και ίχνη αρχαίου θεάτρου.Αξιοθέατο επίσης
αποτελεί το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, 12 χλμ ΝΔ. Η εκκλησία του
χτίστηκε το 16ο ή το 17ο αι. και σώζονται λίγες τοιχογραφίες. Το
παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στον περίβολο του
μοναστηριού, είναι μεταγενέστερο κτίσμα. Διαθέτει μικρή βιβλιοθήκη,
ξενώνα και εργαστήριο υφαντών.
(από το www.e-city.gr)
Ο Ορχομενός
Πεδινή κωμόπολη με άφθονα νερά και πράσινο, είναι κέντρο
πεστροφοκαλλιέργειας. Περιτριγυρίζεται από βαμβακοχώραφα,
μποστάνια και λαχανόκηπους. Απέχει 12 χλμ ΒΑ από τη Λιβαδειά και
έχει 5.525 κατοίκους.
Ο βοιωτικός Ορχομενός ονομάστηκε «Μινύειος» από το γιο του
βασιλιά Μινύα Ορχομενό. Ήταν έδρα του κράτους των Μινυών και ο
Όμηρος τον θαύμαζε τόσο πολύ, ώστε τον σύγκρινε με την Αιγυπτιακή
Θήβα. Ο βοιωτικός Ορχομενός πήρε μέρος στον Τρωϊκό πόλεμο με 30
πλοία και με αρχηγούς τον Ασκάλαφο και τον Ιάλμενο. Το 367 π.Χ. οι
Θηβαίοι κατέστρεψαν την πόλη και σκότωσαν όλους τους άντρες. Η
πόλη κατοικήθηκε και πάλι. Είχε χάσει όμως ανεπανόρθωτα την παλιά
αίγλη της.
Αξιοθέατα αποτελούν:
Ο θολωτός τάφος Μυκηναϊκής Εποχής, ο γνωστός σαν «θησαυρός των
Μινυών».
Στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης ερείπια ναών, αρχαίου θεάτρου και
άλλων κτισμάτων.
Στο παλιό ενετικό κάστρο -στο λόφο Ακόντιο- υπάρχουν ίχνη
οχυρωματικών και αποξηραντικών έργων, που είχαν κατασκευάσει
στις όχθες της λίμνης Κωπαϊδας οι αρχαίοι Μινύες. Αξιόλογες είναι οι
βυζαντινές εκκλησίες της Σκριπούς, χτισμένη το 874 από το Λέοντα τον
Πρωτοσποθάριο -θεωρείται η παλιότερη σταυροεπίστεγη της Ελλάδας-
η εκκλησία του Αγίου Σώζοντα –κτίσμα 9ου αι.- η εκκλησία του
Ευαγγελιστή Λουκά, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με κατακόμβες,
σε απόσταση 8 χλμ από την πόλη. Οι πηγές των Χαρίτων σχηματίζουν
ποταμάκι, όπου υπάρχει ένα από τα καλύτερα εκτροφεία πέστροφας.
(από το www.e-city.gr)
Η Λιβαδειά -πρωτεύουσα του νομού, με 19.295 κατοίκους- έχει
συνδέσει το όνομά της, σύμφωνα με τη μυθολογία, με τον Αθηναίο
ήρωα Λέβαδο. Χτισμένη στους πρόποδες του Ελικώνο, ήταν γνωστή
από την αρχαιότητα για το περίφημο μαντείο του Τροφωνίου Δία.
Σήμερα σώζονται ερείπια. Αποτέλεσε μια από τις πόλεις της Βοιωτικής
Ομοσπονδίας τον 8ο αι. π.Χ. Κυριεύτηκε από το Λύσανδρο το 395 π.Χ.
και λεηλατήθηκε αργότερα από τον Αρχέλαο. Τον 9ο αι. έγινε
πρωτεύουσα του Θέματος «Ελλάς». Στην περίοδο της Φραγκοκρατίας
(14ος αι.) οι Καταλανοί έχτισαν στο λόφο το κάστρο που διατηρείται
ως σήμερα. Το 1460 την κατέλαβαν οι Τούρκοι. Στην Επανάσταση του
‘21 ήταν από τις πρώτες πόλεις της Ρούμελης που ξεσηκώθηκε, με
αρχηγό τον Αθανάσιο Διάκο, που λευτέρωσε την πόλη. Ενσωματώθηκε
στο νέο ελληνικό κράτος στις 8 Φεβρουαρίου 1829. Αποτελεί
σημαντικό αγροτικό και εμπορικό κέντρο με κύριο προϊόν το βαμβάκι,
που καλλιεργείται στην αποξηραμένη λίμνη Κωπαϊδα. ΄Εχει αξιόλογη
βιοτεχνία βαμβακερών νημάτων. Αξιοθέατα αποτελούν: Στην τοποθεσία
Κρύα, στο βόρειο τμήμα της πόλης, οι πηγές που ταυτίζονται με τις
αρχαίες πηγές της Λήθης και της Μνημοσύνης (αναφέρονται από τον
Παυσανία). Ελάχιστα θεμέλια και πενιχρά υπολείμματα από το ιερό του
Δία και το μαντείο του Τροφωνίου έχουν εντοπιστεί στο όρος του
Προφήτη Ηλία. Στην κορυφή του υπάρχει το μεσαιωνικό κάστρο, από
το οποίο διατηρούνται περίβολοι και προμαχώνες.
(από το www.e-city.gr)
Η Αλίαρτος
Βαμβακοπαραγωγικό κέντρο, έδρα του Οργανισμού Κωπαϊδας, απέχει
22,5 χλμ ΝΑ από τη Λιβαδειά και έχει 4.633 κατοίκους. Το όνομά της
προέρχεται από την ομώνυμη αρχαία πόλη, πατρίδα του Κέκροπος και
της Αλκμήνης. Ιδρύθηκε από τον Αλίαρτο, γιο του βασιλιά της Θήβας
Θέρσανδρου. ΄Ηταν πλούσια πόλη από την παραγωγή της πεδιάδας
όπου είχε κτιστεί. Κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. έκοψε δικά
της νομίσματα. Το 480 π.Χ. καταστράφηκε από τους Πέρσες. Αργότερα
ξανακτίστηκε και πήρε μέρος στο Κοινό των Βοιωτών. Στην Αλίαρτο
πέθανε ο μάντης Τειρεσίας και επίσης εδώ σκοτώθηκε το 395 π.Χ. ο
Λύσανδρος, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους
Σπαρτιάτες. Το 171 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν την πόλη και
αιχμαλώτισαν τους κατοίκους της. Οι κάτοικοι φημίζονται σαν
κατασκευαστές αυλών -τους έφτιαχναν με καλάμια από την Κωπαϊδα.
Σώζονται ερείπια της παλιάς ακρόπολης, τμήμα του πολυγωνικού
τείχους με τον πύργο του και ίχνη αρχαίου θεάτρου.Αξιοθέατο επίσης
αποτελεί το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, 12 χλμ ΝΔ. Η εκκλησία του
χτίστηκε το 16ο ή το 17ο αι. και σώζονται λίγες τοιχογραφίες. Το
παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στον περίβολο του
μοναστηριού, είναι μεταγενέστερο κτίσμα. Διαθέτει μικρή βιβλιοθήκη,
ξενώνα και εργαστήριο υφαντών.
(από το www.e-city.gr)
Ο Ορχομενός
Πεδινή κωμόπολη με άφθονα νερά και πράσινο, είναι κέντρο
πεστροφοκαλλιέργειας. Περιτριγυρίζεται από βαμβακοχώραφα,
μποστάνια και λαχανόκηπους. Απέχει 12 χλμ ΒΑ από τη Λιβαδειά και
έχει 5.525 κατοίκους.
Ο βοιωτικός Ορχομενός ονομάστηκε «Μινύειος» από το γιο του
βασιλιά Μινύα Ορχομενό. Ήταν έδρα του κράτους των Μινυών και ο
Όμηρος τον θαύμαζε τόσο πολύ, ώστε τον σύγκρινε με την Αιγυπτιακή
Θήβα. Ο βοιωτικός Ορχομενός πήρε μέρος στον Τρωϊκό πόλεμο με 30
πλοία και με αρχηγούς τον Ασκάλαφο και τον Ιάλμενο. Το 367 π.Χ. οι
Θηβαίοι κατέστρεψαν την πόλη και σκότωσαν όλους τους άντρες. Η
πόλη κατοικήθηκε και πάλι. Είχε χάσει όμως ανεπανόρθωτα την παλιά
αίγλη της.
Αξιοθέατα αποτελούν:
Ο θολωτός τάφος Μυκηναϊκής Εποχής, ο γνωστός σαν «θησαυρός των
Μινυών».
Στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης ερείπια ναών, αρχαίου θεάτρου και
άλλων κτισμάτων.
Στο παλιό ενετικό κάστρο -στο λόφο Ακόντιο- υπάρχουν ίχνη
οχυρωματικών και αποξηραντικών έργων, που είχαν κατασκευάσει
στις όχθες της λίμνης Κωπαϊδας οι αρχαίοι Μινύες. Αξιόλογες είναι οι
βυζαντινές εκκλησίες της Σκριπούς, χτισμένη το 874 από το Λέοντα τον
Πρωτοσποθάριο -θεωρείται η παλιότερη σταυροεπίστεγη της Ελλάδας-
η εκκλησία του Αγίου Σώζοντα –κτίσμα 9ου αι.- η εκκλησία του
Ευαγγελιστή Λουκά, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με κατακόμβες,
σε απόσταση 8 χλμ από την πόλη. Οι πηγές των Χαρίτων σχηματίζουν
ποταμάκι, όπου υπάρχει ένα από τα καλύτερα εκτροφεία πέστροφας.
(από το www.e-city.gr)
| Ένα υπερελαφρό αεροσκάφος ZENAIR ZODIAC CH601 XL. |
| Η θέα από ψηλά όπως την βλέπει ο χειριστής |
| Η βόλτα έχει τελειώσει και σουρουπώνει. Το μοναχικό πετούμενο πλησιάζει για προσγείωση. |
| Ο επιβάτης κοιτάζει τον φακό καθώς ο χειριστής κάνει τον τελευταίο έλεγχο πριν την απογείωση. |
| English |
| Ο Γλας όπως είναι σήμερα στο ΒΔ άκρο της πεδιάδας της Κωπαΐδας |
Το Ακραίφνιο (Πτώο)
Η πόλη κατοικήθηκε από τον 8ο αιώνα π.Χ. ως τα ύστερα ρωμαϊκά
και βυζαντινά χρόνια. Η Ακρόπολη της αρχαίας Ακραιφίας
βρίσκεται νότια του χωριού Ακραίφνιο στο λόφο Σκοπιά. Σώζεται
τμήμα της οχύρωσης του 4ου αιώνα π.Χ. καθώς και πύργος
πεντάγωνης κάτοψης με πύλη. Αρχαίο δομικό υλικό και
επιγραφές βρίσονται εντοιχισμένα στην εκκλησία του Αγίου
Γεωργίου. Δεν έχει ανασκαφεί πλην μικρής έρευνας του Y.
Garlan που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Bulletin de
Correspondance Hellenique του 1974.
Το Ιερό του Απόλλωνα Πτώου βρίσκεται ανατολικά του
Ακραιφνίου στο όρος Πελαγία. Αποτελείτο από ναό (αρχαϊκών και
κατόπιν ελληνιστικών χρόνων) γύρω από τον οποίο ήταν
στημένοι αναθηματικοί κούροι και τρίποδες. Σε χαμηλότερα
επίπεδα υπήρχαν στοές, ξενώνας, μεγάλη δεξαμενή και πηγή
χρησμών. Ανασκάφηκε σε διαφορετικές περιόδους από το 1885
(Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή).
(από το www.e-city.gr)
Η πόλη κατοικήθηκε από τον 8ο αιώνα π.Χ. ως τα ύστερα ρωμαϊκά
και βυζαντινά χρόνια. Η Ακρόπολη της αρχαίας Ακραιφίας
βρίσκεται νότια του χωριού Ακραίφνιο στο λόφο Σκοπιά. Σώζεται
τμήμα της οχύρωσης του 4ου αιώνα π.Χ. καθώς και πύργος
πεντάγωνης κάτοψης με πύλη. Αρχαίο δομικό υλικό και
επιγραφές βρίσονται εντοιχισμένα στην εκκλησία του Αγίου
Γεωργίου. Δεν έχει ανασκαφεί πλην μικρής έρευνας του Y.
Garlan που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Bulletin de
Correspondance Hellenique του 1974.
Το Ιερό του Απόλλωνα Πτώου βρίσκεται ανατολικά του
Ακραιφνίου στο όρος Πελαγία. Αποτελείτο από ναό (αρχαϊκών και
κατόπιν ελληνιστικών χρόνων) γύρω από τον οποίο ήταν
στημένοι αναθηματικοί κούροι και τρίποδες. Σε χαμηλότερα
επίπεδα υπήρχαν στοές, ξενώνας, μεγάλη δεξαμενή και πηγή
χρησμών. Ανασκάφηκε σε διαφορετικές περιόδους από το 1885
(Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή).
(από το www.e-city.gr)
| Ο οικισμός όπως φάινεται απο ψηλά |
| Κοντινότερη αεροφωτογραφία του Δήμου Ακραιφνίας |
Το Κάστρο
Η πόλη κατοικήθηκε από τον 8ο αιώνα π.Χ. ως τα ύστερα ρωμαϊκά
και βυζαντινά χρόνια. Η Ακρόπολη της αρχαίας Ακραιφίας
βρίσκεται νότια του χωριού Ακραίφνιο στο λόφο Σκοπιά. Σώζεται
τμήμα της οχύρωσης του 4ου αιώνα π.Χ. καθώς και πύργος
πεντάγωνης κάτοψης με πύλη. Αρχαίο δομικό υλικό και
επιγραφές βρίσονται εντοιχισμένα στην εκκλησία του Αγίου
Γεωργίου. Δεν έχει ανασκαφεί πλην μικρής έρευνας του Y.
Garlan που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Bulletin de
Correspondance Hellenique του 1974.
Το Ιερό του Απόλλωνα Πτώου βρίσκεται ανατολικά του
Ακραιφνίου στο όρος Πελαγία. Αποτελείτο από ναό (αρχαϊκών και
κατόπιν ελληνιστικών χρόνων) γύρω από τον οποίο ήταν
στημένοι αναθηματικοί κούροι και τρίποδες. Σε χαμηλότερα
επίπεδα υπήρχαν στοές, ξενώνας, μεγάλη δεξαμενή και πηγή
χρησμών. Ανασκάφηκε σε διαφορετικές περιόδους από το 1885
(Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή).
(από το www.e-city.gr)
Η πόλη κατοικήθηκε από τον 8ο αιώνα π.Χ. ως τα ύστερα ρωμαϊκά
και βυζαντινά χρόνια. Η Ακρόπολη της αρχαίας Ακραιφίας
βρίσκεται νότια του χωριού Ακραίφνιο στο λόφο Σκοπιά. Σώζεται
τμήμα της οχύρωσης του 4ου αιώνα π.Χ. καθώς και πύργος
πεντάγωνης κάτοψης με πύλη. Αρχαίο δομικό υλικό και
επιγραφές βρίσονται εντοιχισμένα στην εκκλησία του Αγίου
Γεωργίου. Δεν έχει ανασκαφεί πλην μικρής έρευνας του Y.
Garlan που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Bulletin de
Correspondance Hellenique του 1974.
Το Ιερό του Απόλλωνα Πτώου βρίσκεται ανατολικά του
Ακραιφνίου στο όρος Πελαγία. Αποτελείτο από ναό (αρχαϊκών και
κατόπιν ελληνιστικών χρόνων) γύρω από τον οποίο ήταν
στημένοι αναθηματικοί κούροι και τρίποδες. Σε χαμηλότερα
επίπεδα υπήρχαν στοές, ξενώνας, μεγάλη δεξαμενή και πηγή
χρησμών. Ανασκάφηκε σε διαφορετικές περιόδους από το 1885
(Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή).
(από το www.e-city.gr)
| Αεροφωτογραφία του Δημοτικού διαμερίσματος Κάστρου |
| Ηλιοβασίλεμα στην πεδιάδα |
| Πρωινή πορεία με ομίχλη |
| Φωτογραφία τραβηγμένη από μεγάλο ύψος κατα τη διάρκεια πτήσης πρός την κορυφή του Παρνασσού |
| Φωτογραφία τραβηγμένη από μεγάλο ύψος κατα την επιστροφή από πορεία πρός την κορυφή του Παρνασσού |
| Ο φίλος επιβάτης Νίκος Κατσιφός φοράει ολόσωμη στολή αλλά και σωστικό σωσίβιο για την απίθανη περίπτωση αναγκαστικής προσγείωσης στο νερό |
| ΕΛ.Α.Ο. |
| F.A.I. |
| Δελτίο Καιρού |
| Φωτό & Βίντεο |
| A.O.P.A. Hellas |
| Remove Before Flight |
| Κεραίες πάνω σε γειτονικό βουνό κοντά στο Ακραίφνιο |
Ο Μυκηναϊκός Οικισμός Γλας
Χτισμένος στο πλάτωμα ενός στενόμακρου βράχου στο ΒΑ άκρο της
πεδιάδας της Κωπαΐδας, ο Γλας είναι μια μυκηναϊκή εγκατάσταση
που χτίστηκε για να ελέγχει, όπως φαίνεται, τα αποστραγγιστικά
έργα της λίμνης Κωπαΐδας κατά τον 13ο αιώνα π.Χ. Διαβάστε ένα
καταπληκτικό άρθρο για τον οικισμό κάνωντας κλίκ εδώ.
Χτισμένος στο πλάτωμα ενός στενόμακρου βράχου στο ΒΑ άκρο της
πεδιάδας της Κωπαΐδας, ο Γλας είναι μια μυκηναϊκή εγκατάσταση
που χτίστηκε για να ελέγχει, όπως φαίνεται, τα αποστραγγιστικά
έργα της λίμνης Κωπαΐδας κατά τον 13ο αιώνα π.Χ. Διαβάστε ένα
καταπληκτικό άρθρο για τον οικισμό κάνωντας κλίκ εδώ.
Ο Παρνασσός
Ψηλότερη κορυφή του Παρνασσού είναι η Λιάκουρα 2457 μ. Η κλασική
διαδρομή για να ανέβουμε σ' αυτήν γίνεται από το καταφύγιο του
Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών, στην τοποθεσία Σαραντάρι
(ύψος 1900 μ.). Ως εκεί φτάνει πολύ καλός δρόμος από την Αράχοβα,
που μια διακλάδωσή του συνεχίζει για το χιονοδρομικό κέντρο
Φτερόλακκας και από κει κατεβαίνει για την Αμφίκλεια.
Πολύ κοντά στο καταφύγιο βρίσκεται άλλο χιονοδρομικό κέντρο, που
ανήκει στον Αθηναϊκό Όμιλο Φίλων του Σκι. Η πιο κοντινή κορυφή
είναι ο Γεροντόβραχος (2367 μ.), στην οποία μπορούμε να ανεβούμε
σε 1.30 ώρα περίπου.
Οι άλλες κορυφές του βουνού που είναι πάνω από 2000 μ. είναι οι
παρακάτω: Κοτρώνι 2428 μ., Τσάρκος 2414 μ., «2402», «2393»,
«2376», Μαύρα Λιθάρια ή Τρύπα 2334 μ., Ραϊδόλακκα 2328 μ.,
΄Ενεζα 2328 μ., Αρνόβρυση 2257 μ., Σέσι 2120 μ., Κούκος 2112μ.
H ανάβαση στον Παρνασσό μπορεί να συνδυασθεί και με μια επίσκεψη
στο φημισμένο ιερό των Δελφών, που βρίσκεται στις πλαγιές του.
Ο Παρνασσός, με τις πολλές και απότομες κορυφές του, παρέχει τη
δυνατότητα για ενδιαφέρουσες διαδρομές βράχου. Σε πολλές από τις
ορθοπλαγιές του έχουν πραγματοποιηθεί ενδιαφέρουσες αναρριχήσεις.
(από το www.e-city.gr)
Ψηλότερη κορυφή του Παρνασσού είναι η Λιάκουρα 2457 μ. Η κλασική
διαδρομή για να ανέβουμε σ' αυτήν γίνεται από το καταφύγιο του
Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών, στην τοποθεσία Σαραντάρι
(ύψος 1900 μ.). Ως εκεί φτάνει πολύ καλός δρόμος από την Αράχοβα,
που μια διακλάδωσή του συνεχίζει για το χιονοδρομικό κέντρο
Φτερόλακκας και από κει κατεβαίνει για την Αμφίκλεια.
Πολύ κοντά στο καταφύγιο βρίσκεται άλλο χιονοδρομικό κέντρο, που
ανήκει στον Αθηναϊκό Όμιλο Φίλων του Σκι. Η πιο κοντινή κορυφή
είναι ο Γεροντόβραχος (2367 μ.), στην οποία μπορούμε να ανεβούμε
σε 1.30 ώρα περίπου.
Οι άλλες κορυφές του βουνού που είναι πάνω από 2000 μ. είναι οι
παρακάτω: Κοτρώνι 2428 μ., Τσάρκος 2414 μ., «2402», «2393»,
«2376», Μαύρα Λιθάρια ή Τρύπα 2334 μ., Ραϊδόλακκα 2328 μ.,
΄Ενεζα 2328 μ., Αρνόβρυση 2257 μ., Σέσι 2120 μ., Κούκος 2112μ.
H ανάβαση στον Παρνασσό μπορεί να συνδυασθεί και με μια επίσκεψη
στο φημισμένο ιερό των Δελφών, που βρίσκεται στις πλαγιές του.
Ο Παρνασσός, με τις πολλές και απότομες κορυφές του, παρέχει τη
δυνατότητα για ενδιαφέρουσες διαδρομές βράχου. Σε πολλές από τις
ορθοπλαγιές του έχουν πραγματοποιηθεί ενδιαφέρουσες αναρριχήσεις.
(από το www.e-city.gr)
| Άποψη της Εθνικής οδού με κατεύθυνση προς Λαμία |
| Η θέα από την θέση του χειριστή... |