| ΑΕΡΟΛΕΣΧΗ ΑΘΗΝΩΝ "ΔΑΙΔΑΛΟΣ" |
| Σωματείο Μέλος της Ελληνικής Αεραθλητικής Ομοσπονδίας |
| Welcome to the Athens "Daedalus" Ultralight Flying Club |
| ©2006 Αερολέσχη Αθηνών "Δαίδαλος" Το σύνολο του περιεχομένου του www.athensdaedalus.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου |
| Τον Μάρτιο του 1962, ο χειριστής Milton O. Thompson πέταξε για την NASA το πρώτο μηχανοκίνητο αετό με το όνομα "Parasev" |
| "Τα Δέκα Πλεονεκτήματα της Επιλογής Ενός Υπερελαφρού Μηχανοκίνητου Αετού (Τράϊκ)" (από άρθρο του Ε. Αθανασόπουλου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Remove Before Flight) |
| Ο εκπαιδευτής τράϊκ Ted Nesmith (αριστερά) κάνει μάθημα εδάφους στον γνωστό ηθοποιό και νυν κυβερνήτη της Πολιτείας της Καλιφόρνιας Arnold Schwarzenegger (ποιο γνωστός σαν "Terminator"), πριν μία πτήση εθισμού σε ένα τράϊκ μάρκας «Top Dog». |
Η κατηγορία των υπερελαφρών αποτελεί σήμερα την πτητική
απάντηση για χιλιάδες χειριστές-αεραθλητές σε όλο το κόσμο.
Για πολλούς αποτελεί ένα πρώτο βήμα πριν μπουν στον κόσμο
των ελαφρών –τριαξονικών αεροσκαφών για άλλους το
πρώτο και το τελευταίο βήμα στο κόσμο της πτήσης και της
περιπέτειας.
Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό και την ΕΛ.Α.Ο., τα τράϊκ
αποκαλλούνται «τρίκυκλα εύκαµπτης πτέρυγας µε
πρωτεύουσα μέθοδο ελέγχου την από το χειριστή μετατόπιση
βάρους», στα αγγλικά ονομάζονται «weightshift trikes». Στην
Ευρώπη λόγο νομοθεσίας αλλά και κόστους τα τράϊκ
αποτελούν μια εύκολη και οικονομική λύση για πολλούς
χειριστές.
απάντηση για χιλιάδες χειριστές-αεραθλητές σε όλο το κόσμο.
Για πολλούς αποτελεί ένα πρώτο βήμα πριν μπουν στον κόσμο
των ελαφρών –τριαξονικών αεροσκαφών για άλλους το
πρώτο και το τελευταίο βήμα στο κόσμο της πτήσης και της
περιπέτειας.
Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό και την ΕΛ.Α.Ο., τα τράϊκ
αποκαλλούνται «τρίκυκλα εύκαµπτης πτέρυγας µε
πρωτεύουσα μέθοδο ελέγχου την από το χειριστή μετατόπιση
βάρους», στα αγγλικά ονομάζονται «weightshift trikes». Στην
Ευρώπη λόγο νομοθεσίας αλλά και κόστους τα τράϊκ
αποτελούν μια εύκολη και οικονομική λύση για πολλούς
χειριστές.
1. Απλό στη Χρήση – Χαμηλό Κόστος Αγοράς και Συντήρησης
Το κόστος της εκπαίδευσης για τράϊκ στην Έλλαδα ξεκινάει από 1800 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 2,800
ευρώ (με την ψήφιση του νέου κανονισμού και την απαραίτητη ασφαλιστική κάλυψη όσοι προσφέρουν
χαμηλότερες τιμές μάλλον κάτι σας κρύβουν). Οι περισσότεροι μαθητές μετά από 10 ώρες πτητικών
μαθημάτων μπορούν να πετάξουν μόνοι τους αν και για λόγους ασφαλείας οι πτήσεις με τον εκπαιδευτή
συνήθως διαρκούν 15 ώρες πριν το τελικό σόλο. Για πληροφορίες σχετικά με την εκπαιδευση που
παρέχουμε κάντε κλίκ εδώ. Τα τράϊκ ως μηχανικές πτητικές συσκευές είναι απλά μηχανήματα με τα
λιγότερα κινητά μέρη σε σχέση με άλλα είδη υπερελαφρών. Αυτό μειώνει το κόστος αγοράς και
διευκολύνει τη συντήρησή τους. Ένα καινούργιο τράϊκ στην Ελλάδα ξεκινάει από 10,000 ευρώ και
υπάρχουν και πολλά μεταχειρισμένα προς πώληση σε καλές τιμές. Για όσους επιθυμούν να αγοράσουν το
ακριβότερο η τιμή δεν ξεπερνά τα 45,000 ευρώ. Ο κινητήρας καίει συνηθισμένη αμόλυβδη βενζίνη και
λάδι μοτοσυκλέτας (συνήθως μιλάμε για δίχρονους κινητήρες). Η χαρά και η ευκολία να είναι κανείς
ιδιοκτήτης του αεροσκάφους του είναι μεγάλη. Μπορεί να αγοράσει αυτό που θέλει και όχι αυτό που
τυγχάνει να διαθέτει η αερολέσχη της περιοχής του. Μπορεί να εξοπλίσει τον πίνακα οργάνων με GPS και
άλλα όργανα χωρίς το φόβο της κακής χρήσης από τρίτους. Μπορεί να επιβλέπει εύκολα συντηρήσεις και
επισκευές και πολλές μικρές επεμβάσεις να τις κάνει μόνος του. Τέλος, μπορεί να αλλάξει το χρώμα ή να
τοποθετήσει κάποιο διακριτικό χωρίς να χρειάζονται... εκλογές!
Το κόστος της εκπαίδευσης για τράϊκ στην Έλλαδα ξεκινάει από 1800 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 2,800
ευρώ (με την ψήφιση του νέου κανονισμού και την απαραίτητη ασφαλιστική κάλυψη όσοι προσφέρουν
χαμηλότερες τιμές μάλλον κάτι σας κρύβουν). Οι περισσότεροι μαθητές μετά από 10 ώρες πτητικών
μαθημάτων μπορούν να πετάξουν μόνοι τους αν και για λόγους ασφαλείας οι πτήσεις με τον εκπαιδευτή
συνήθως διαρκούν 15 ώρες πριν το τελικό σόλο. Για πληροφορίες σχετικά με την εκπαιδευση που
παρέχουμε κάντε κλίκ εδώ. Τα τράϊκ ως μηχανικές πτητικές συσκευές είναι απλά μηχανήματα με τα
λιγότερα κινητά μέρη σε σχέση με άλλα είδη υπερελαφρών. Αυτό μειώνει το κόστος αγοράς και
διευκολύνει τη συντήρησή τους. Ένα καινούργιο τράϊκ στην Ελλάδα ξεκινάει από 10,000 ευρώ και
υπάρχουν και πολλά μεταχειρισμένα προς πώληση σε καλές τιμές. Για όσους επιθυμούν να αγοράσουν το
ακριβότερο η τιμή δεν ξεπερνά τα 45,000 ευρώ. Ο κινητήρας καίει συνηθισμένη αμόλυβδη βενζίνη και
λάδι μοτοσυκλέτας (συνήθως μιλάμε για δίχρονους κινητήρες). Η χαρά και η ευκολία να είναι κανείς
ιδιοκτήτης του αεροσκάφους του είναι μεγάλη. Μπορεί να αγοράσει αυτό που θέλει και όχι αυτό που
τυγχάνει να διαθέτει η αερολέσχη της περιοχής του. Μπορεί να εξοπλίσει τον πίνακα οργάνων με GPS και
άλλα όργανα χωρίς το φόβο της κακής χρήσης από τρίτους. Μπορεί να επιβλέπει εύκολα συντηρήσεις και
επισκευές και πολλές μικρές επεμβάσεις να τις κάνει μόνος του. Τέλος, μπορεί να αλλάξει το χρώμα ή να
τοποθετήσει κάποιο διακριτικό χωρίς να χρειάζονται... εκλογές!
2. Πτητικές Συσκευές με Ιστορία
Πρώτο-παρουσιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν
βελτιώθηκε η τεχνολογία του αιωρόπτερου. Τα τελευταία 25 χρόνια
έχουν γίνει πολλές βελτιώσεις στη τεχνολογία των φτερών αλλά και
στην αεροδυναμική των καροτσιών, με αποτέλεσμα οι πτητικές αυτές
συσκευές να είναι από τις πιο αξιόλογες από πλευράς ασφάλειας αλλά
και επιδόσεων. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης καθώς και από την
κυβέρνηση της Αυστραλίας διάφοροι τύποι τράϊκ έχουν πιστοποιηθεί με
βάση αυστηρούς ελέγχους. Όταν κάποιος κοιτάζει σοβαρά να μπει στο
συγκεκριμένο άθλημα γνωρίζει ότι δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο και
πειραματικό που άρχισε πρόσφατα, αλλά ένα σπορ με ιστορία. Έχουν ήδη
γραφτεί αρκετά εγχειρίδια εκπαιδεύσεως μηχανοκίνητων αετών (κυρίως
στα Αγγλικά) και σύντομα - φιλοδοξούμε θα εκδοθεί και στα Ελληνικά
από έμπειρο Έλληνα χειριστή – εκπαιδευτή προσαρμοσμένο στα τοπικά
δεδομένα.
Πρώτο-παρουσιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν
βελτιώθηκε η τεχνολογία του αιωρόπτερου. Τα τελευταία 25 χρόνια
έχουν γίνει πολλές βελτιώσεις στη τεχνολογία των φτερών αλλά και
στην αεροδυναμική των καροτσιών, με αποτέλεσμα οι πτητικές αυτές
συσκευές να είναι από τις πιο αξιόλογες από πλευράς ασφάλειας αλλά
και επιδόσεων. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης καθώς και από την
κυβέρνηση της Αυστραλίας διάφοροι τύποι τράϊκ έχουν πιστοποιηθεί με
βάση αυστηρούς ελέγχους. Όταν κάποιος κοιτάζει σοβαρά να μπει στο
συγκεκριμένο άθλημα γνωρίζει ότι δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο και
πειραματικό που άρχισε πρόσφατα, αλλά ένα σπορ με ιστορία. Έχουν ήδη
γραφτεί αρκετά εγχειρίδια εκπαιδεύσεως μηχανοκίνητων αετών (κυρίως
στα Αγγλικά) και σύντομα - φιλοδοξούμε θα εκδοθεί και στα Ελληνικά
από έμπειρο Έλληνα χειριστή – εκπαιδευτή προσαρμοσμένο στα τοπικά
δεδομένα.
3. Το Cabriolet του Αέρα
Τα τράϊκ ανήκουν στα open cockpit υπερελαφρά – δηλαδή χειριστής και
επιβάτης ταξιδεύουν όπως στο καρότσι μιας τρίκυκλης μοτοσυκλέτας.
Αντί να μπαίνει κανείς σε ένα μικρό χώρο και να κοιτάζει μέσα από
μικρά (συνήθως θολά-κιτρινισμένα) πλαστικά τζάμια η θέα ξετυλίγεται
ανεμπόδιστα και ο αέρας χαϊδεύει το πρόσωπο. Η άμεση επαφή με το
περιβάλλον ανεβάζει την αδρεναλίνη και χαρίζει μοναδικές στιγμές. Για
τους μεγαλόσωμους χειριστές τα καρότσια είναι άνετα και μπορούν να
φορούν χειμερινές φόρμες και κράνη χωρίς δυσκολίες.
Τα τράϊκ ανήκουν στα open cockpit υπερελαφρά – δηλαδή χειριστής και
επιβάτης ταξιδεύουν όπως στο καρότσι μιας τρίκυκλης μοτοσυκλέτας.
Αντί να μπαίνει κανείς σε ένα μικρό χώρο και να κοιτάζει μέσα από
μικρά (συνήθως θολά-κιτρινισμένα) πλαστικά τζάμια η θέα ξετυλίγεται
ανεμπόδιστα και ο αέρας χαϊδεύει το πρόσωπο. Η άμεση επαφή με το
περιβάλλον ανεβάζει την αδρεναλίνη και χαρίζει μοναδικές στιγμές. Για
τους μεγαλόσωμους χειριστές τα καρότσια είναι άνετα και μπορούν να
φορούν χειμερινές φόρμες και κράνη χωρίς δυσκολίες.
| Φωτογραφία από μεγάλο ύψος που τράβηξε ο χειριστής τράϊκ Scott Johnson πάνω από Chief Joseph Canyon της Montana κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού 2.200χλμ! |
4. Λυόμενα και εύκολα στη στάθμευση
Τα τράϊκ είναι ίσως τα πιο εύκολα υπερελαφρά στο λύσιμο και την
μεταφορά. Με ένα απλό τρέιλερ μπορεί ο κάθε χειριστής να μεταφέρει το
τράϊκ του σε όποιο μέρος επιθυμεί. Από το τρέιλερ μέσος ιδιοκτήτης
βρίσκεται στον αέρα σε λιγότερο από 30 λεπτά (ακόμα και μετά από τον
πιο αυστηρό προ-πτητικό έλεγχο). Αντίθετα από ιδιοκτήτες άλλων τύπων
υπερελαφρών, πολλοί χειριστές σταθμεύουν τα τράϊκ τους σε ένα κλειστό
γκαράζ που χωράει ένα μικρό αυτοκίνητο ή σε έναν λίγο μεγαλύτερο
χώρο μαζί με το Ι.Χ. τους.
Τα τράϊκ είναι ίσως τα πιο εύκολα υπερελαφρά στο λύσιμο και την
μεταφορά. Με ένα απλό τρέιλερ μπορεί ο κάθε χειριστής να μεταφέρει το
τράϊκ του σε όποιο μέρος επιθυμεί. Από το τρέιλερ μέσος ιδιοκτήτης
βρίσκεται στον αέρα σε λιγότερο από 30 λεπτά (ακόμα και μετά από τον
πιο αυστηρό προ-πτητικό έλεγχο). Αντίθετα από ιδιοκτήτες άλλων τύπων
υπερελαφρών, πολλοί χειριστές σταθμεύουν τα τράϊκ τους σε ένα κλειστό
γκαράζ που χωράει ένα μικρό αυτοκίνητο ή σε έναν λίγο μεγαλύτερο
χώρο μαζί με το Ι.Χ. τους.
| Ένα τράϊκ αποσυναρμολογημένο και φορτωμένο στο τρέïλερ έτοιμο για μεταφορά |
| Αεροφωτογραφίες από διάφορες εξορμίσεις της αερολέσχης κοντά και μακριά από το πεδίο μας. |
| Ένα τράϊκ αποσυναρμολογημένο και φορτωμένο στο τρέïλερ έτοιμο για μεταφορά |
5. Πετούν κοντά και μακριά
Η ακτίνα δράσης των τράϊκ είναι σχετικά μεγάλη και ανάλογα με τη δεξαμενή καυσίμων μπορεί
κάποιος με χαμηλό άνεμο να διανύσει αρκετά μεγάλες αποστάσεις από 1800χλμ έως 320 χλμ. Σε
πολλές διαφημίσεις για τράϊκ η συνηθισμένη έκφραση είναι «αυτό το τράϊκ μπορεί να κάνει το γύρο
του αεροδρομίου ή το γύρο του κόσμου!». Πολλοί κατασκευαστές τράϊκ ως αξεσουάρ πωλούν
επιπλέον δεξαμενές καυσίμων που προσαρμόζονται εύκολα στη βασική δεξαμενή για επιπλέον
εμβέλεια. Σε κάποιες περιπτώσεις κάποιοι τολμηροί έχουν κάνει μεγάλα ταξίδια, όπως πρόσφατα αυτό
του Scott Johnson στις Η.Π.Α. που πέταξε από την Πολιτεία της Washington στην Πολιτεία της Arizona
μέσο Oregon και California – συνολικά 2,200χλμ σε 3,5 ημέρες (βλέπε φωτό στο σημείο 3).
6. Αεροδρόμιο; Ποιο αεροδρόμιο;
Η γεωγραφία της χώρας μας με τα πολλά βουνά και την έλλειψη μεγάλων χώρων κατάλληλων για
προσαπογειώσεις προσφέρεται για τον τύπο αυτού του υπερελαφρού αεροσκάφους. Ανάλογα με το
μέγεθος του φτερού μπορεί κάποιος θεωρητικά να απογειωθεί σε μήκος 20 με 40 μέτρα και να
προσγειωθεί σε χώρο 30 με 60 μέτρα. Μία επίσκεψη σε νησί με το τράϊκ σε τρέιλερ μας επιτρέπει να
κάνουμε πτήσεις πάνω από μικρά νησιά που δε διαθέτουν καθόλου αεροδρόμια ή έστω κάποιον χώρο
για προσαπογειώσεις ελαφρών αεροσκαφών. Επίσης, ανεξάρτητα από μελλοντικές νομοθετικές
ρυθμίσεις (βλέπε αδειοδότηση πεδίων υπερελαφρών όπωε προβλέπει ο κανονισμός του 2006), στην
περίπτωση μίας αναγκαστικής προσγείωσης μπορεί αυτό το πλεονέκτημα του τράϊκ να κάνει μεγάλη
διαφορά ως προς την υγεία των επιβαινόντων.
Η ακτίνα δράσης των τράϊκ είναι σχετικά μεγάλη και ανάλογα με τη δεξαμενή καυσίμων μπορεί
κάποιος με χαμηλό άνεμο να διανύσει αρκετά μεγάλες αποστάσεις από 1800χλμ έως 320 χλμ. Σε
πολλές διαφημίσεις για τράϊκ η συνηθισμένη έκφραση είναι «αυτό το τράϊκ μπορεί να κάνει το γύρο
του αεροδρομίου ή το γύρο του κόσμου!». Πολλοί κατασκευαστές τράϊκ ως αξεσουάρ πωλούν
επιπλέον δεξαμενές καυσίμων που προσαρμόζονται εύκολα στη βασική δεξαμενή για επιπλέον
εμβέλεια. Σε κάποιες περιπτώσεις κάποιοι τολμηροί έχουν κάνει μεγάλα ταξίδια, όπως πρόσφατα αυτό
του Scott Johnson στις Η.Π.Α. που πέταξε από την Πολιτεία της Washington στην Πολιτεία της Arizona
μέσο Oregon και California – συνολικά 2,200χλμ σε 3,5 ημέρες (βλέπε φωτό στο σημείο 3).
6. Αεροδρόμιο; Ποιο αεροδρόμιο;
Η γεωγραφία της χώρας μας με τα πολλά βουνά και την έλλειψη μεγάλων χώρων κατάλληλων για
προσαπογειώσεις προσφέρεται για τον τύπο αυτού του υπερελαφρού αεροσκάφους. Ανάλογα με το
μέγεθος του φτερού μπορεί κάποιος θεωρητικά να απογειωθεί σε μήκος 20 με 40 μέτρα και να
προσγειωθεί σε χώρο 30 με 60 μέτρα. Μία επίσκεψη σε νησί με το τράϊκ σε τρέιλερ μας επιτρέπει να
κάνουμε πτήσεις πάνω από μικρά νησιά που δε διαθέτουν καθόλου αεροδρόμια ή έστω κάποιον χώρο
για προσαπογειώσεις ελαφρών αεροσκαφών. Επίσης, ανεξάρτητα από μελλοντικές νομοθετικές
ρυθμίσεις (βλέπε αδειοδότηση πεδίων υπερελαφρών όπωε προβλέπει ο κανονισμός του 2006), στην
περίπτωση μίας αναγκαστικής προσγείωσης μπορεί αυτό το πλεονέκτημα του τράϊκ να κάνει μεγάλη
διαφορά ως προς την υγεία των επιβαινόντων.
| Ένα τράϊκ πλησιάζει στην αρχή του διαδρόμου για προσγείωση |
7. «Σπεύδε Βραδέως»
Τα τράϊκ γενικά (ανάλογα πάντα με το μέγεθος του φτερού) πετούν σιγά,
με μέσο όρο ταχυτήτας τα 60 με 70χλμ σε συνθήκες άπνοιας. Πολλοί
χειριστές ελαφρών τριαξονικών αεροσκαφών αστειευόμενοι για τις
μικρές ταχύτητες των τράϊκ λένε: «Εάν σε χτυπήσει κάποιο πουλί από
πίσω – μάλλον πετάς με μηχανοκίνητο αετό!». Τα χτυπήματα με πουλιά
είναι ένας μεγάλος πονοκέφαλος για την γενική αεροπορία καθώς όλα τα
πιστοποιημένα αεροσκάφη περνούν από ειδικά τεστ, ώστε να αντέχουν σε
τέτοιες «συναντήσεις». Εάν ο σκοπός που πετάμε είναι να διανύσουμε
μεγάλες αποστάσεις σε μικρούς χρόνους σίγουρα δεν αποτελεί την
καλύτερη λύση αυτό το υπερελαφρό. Προσωπική μου άποψη παραμένει
ότι οι μικρές ταχύτητες είναι πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα.
Μικρή ταχύτητα πτήσης σημαίνει:
• Ευκολότερες απογειώσεις και προσγειώσεις από και σε διαδρόμους
χωμάτινους, με μικρές
λακκούβες, μικρές πέτρες, κλπ
• Πολύ μικρή ταχύτητα απώλειας στήριξης
• Λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού του χειριστή και ζημιά του
αεροσκάφους κατά την διάρκεια
μιας αναγκαστικής προσγείωσης
• Καλύτερες ευκαιρίες για την λήψη θαυμάσιων αεροφωτογραφιών
• Περισσότερες ευκαιρίες να χαρούμε τη συναρπαστική θέα και να
ηρεμήσουμε σε έναν κόσμο που
μας έχουν πείσει ότι δήθεν η ταχύτητα είναι το σημαντικότερο πράγμα.
Τα τράϊκ γενικά (ανάλογα πάντα με το μέγεθος του φτερού) πετούν σιγά,
με μέσο όρο ταχυτήτας τα 60 με 70χλμ σε συνθήκες άπνοιας. Πολλοί
χειριστές ελαφρών τριαξονικών αεροσκαφών αστειευόμενοι για τις
μικρές ταχύτητες των τράϊκ λένε: «Εάν σε χτυπήσει κάποιο πουλί από
πίσω – μάλλον πετάς με μηχανοκίνητο αετό!». Τα χτυπήματα με πουλιά
είναι ένας μεγάλος πονοκέφαλος για την γενική αεροπορία καθώς όλα τα
πιστοποιημένα αεροσκάφη περνούν από ειδικά τεστ, ώστε να αντέχουν σε
τέτοιες «συναντήσεις». Εάν ο σκοπός που πετάμε είναι να διανύσουμε
μεγάλες αποστάσεις σε μικρούς χρόνους σίγουρα δεν αποτελεί την
καλύτερη λύση αυτό το υπερελαφρό. Προσωπική μου άποψη παραμένει
ότι οι μικρές ταχύτητες είναι πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα.
Μικρή ταχύτητα πτήσης σημαίνει:
• Ευκολότερες απογειώσεις και προσγειώσεις από και σε διαδρόμους
χωμάτινους, με μικρές
λακκούβες, μικρές πέτρες, κλπ
• Πολύ μικρή ταχύτητα απώλειας στήριξης
• Λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού του χειριστή και ζημιά του
αεροσκάφους κατά την διάρκεια
μιας αναγκαστικής προσγείωσης
• Καλύτερες ευκαιρίες για την λήψη θαυμάσιων αεροφωτογραφιών
• Περισσότερες ευκαιρίες να χαρούμε τη συναρπαστική θέα και να
ηρεμήσουμε σε έναν κόσμο που
μας έχουν πείσει ότι δήθεν η ταχύτητα είναι το σημαντικότερο πράγμα.
| Η προσγείωση ήταν απαλή και επιτυχημένη - άλλος ένας φίλος έγινε μετά την πτήση εθισμού οπαδός του αθλήματος |
| Προσγειώσεις με τον άνεμο κόντρα και με τον άνεμο ούριο. Οι ικανότητες για ελιγμούς είναι μεγάλες |
 | |  | |  | |  | |  | |  | |  |
| English |
| ΕΛ.Α.Ο. |
| F.A.I. |
| Δελτίο Καιρού |
| Φωτό & Βίντεο |
| A.O.P.A. Hellas |
| Remove Before Flight |